شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ پيدا كرد و نهاد و راه ساخت شما را از دين ، ما وَصَّى بِهِ نُوحاً آن چيز كه وصيت كرد اللَّه به آن نوح را وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ و [ شريعت ساخت ] آنچه پيغام داديم به تو ، وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى و [ شريعت ساخت ] آنچه وصيت كرديم به آن ، ابراهيم و موسى و عيسى را أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ شريعت و وصيت به اين بود كه اين دين را بپاى داريد ، وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ و مپراكنيد جوك جوك در آن ، كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ گران آمد [ و بزرگ و شگفت ] بر انباز گيران با من ، ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ آنچه مىبآن خوانى ايشان را ، اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ اللَّه ميگزيند [ و نزديك مىكند ] به خود ، او را كه خواهد وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ . ( 13 ) و راه مينمايد به خود او را كه [ بكردار و دل ] مىباو گرايد . وَ ما تَفَرَّقُوا و دو گروه نشدند إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ مگر پس آنكه بايشان آمد آگاهى و دانش [ و پيغام ] بَغْياً بَيْنَهُمْ از افزون جويى و بدنيتى ميان ايشان ، وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى و گرنه آيد سخنى از خداوند تو پيش شد از كرد ايشان تا هنگامى نام زد كرده ، لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ داورى بريدند ميان ايشان در وقت ، وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ و اينان كه كتاب قرآن دادند ايشان را مِنْ بَعْدِهِمْ از پس [ جهودان و ترسايان كه ايشان را توراة و انجيل دادند ] ، لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ . ( 14 ) در گمانىاند از اين پيغام دل را سوزنده . فَلِذلِكَ فَادْعُ با آن دين و آن شرع ميخوان ، وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ و بر ايستاده‌دار بان چنانك فرمودند ترا ، وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ و بر بىراستيهاى ايشان مرو ، وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ و گوى بگرويم بهر نامه‌اى كه اللَّه فرستاد ، وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ و فرمودند مرا تا داد كنم و راست روم ميان شما ، اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ اللَّه خداوند ماست و خداوند شما ، لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ دين و كرد ما ما را ، و دين و كرد شما شما را ، لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ ميان ما و ميان شما پيگار نيست ، اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا اللَّه با هم آرد ما را [ فردا بهم ، ] وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ . ( 15 ) و بازگشت با اوست .